moje przeżywanie nowicjatu
1 lutego, 2025
Miłość inaczej
1 lutego, 2025moje przeżywanie nowicjatu
1 lutego, 2025Miłość inaczej
1 lutego, 2025Spotkanie ze Słowem
Gdy nadszedł dzień ósmy i należało obrzezać Dziecię, nadano Mu imię Jezus, którym Je nazwał anioł, zanim się poczęło w łonie [Matki].
Gdy potem upłynęły dni ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, przynieśli Je do Jerozolimy, aby Je przedstawić Panu. Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu.
Mieli również złożyć w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego.
Łk 2,21-38
Na pamiątkę ocalenia
pierworodnych synów Izraela podczas niewoli egpiskiej, każdy pierworodny syn żydowski był uważany za własność Boga. Zwyczaj nakazywał, by czterdziestego dnia po urodzeniu dziecka zanieść je do świątyni w Jerozolimie i wykupić za symboliczną ofiarę.
Oprócz wykupu
miało wtedy również miejsce oczyszczenie kobiety, gdyż nie poczęcie, ale samo urodzenie czyniło kobietę rytualnie nieczystą.
Z tym obrzędem również była związana ofiara - bardziej zamożne kobiety przynosiły „jednorocznego baranka na ofiarę całopalną i młodego gołębia lub synogarlicę na ofiarę przebłagalną” ~ Kpł 12, 6, natomiast mniej zamożne przynosiły „dwie synogarlice albo dwa młode gołębie, jednego na ofiarę całopalną i jednego na ofiarę przebłagalną” ~ Kpł 12, 8.
Maryja z Józefem nie należeli do zamożnych ludzi,
dlatego mieli złożyć synogarlice lub gołębie. Warto jednak zauważyć, że Ewangelista nic nie mówi o wykupieniu Jezusa jako pierworodnego.
Synogarlice czy gołębie są ofiarą za oczyszczenie matki, nie za wykupienie syna. Oryginalny tekst sugeruje, że Jezus ostatecznie nie został wykupiony ale został złożony w ofierze. Świadczy o tym również użyty we fragmencie zwrot parastenai to Kyrio, a więc: „przedstawić sługę Panu, ucznia nauczycielowi, mistrzowi” itd. Maryja ofiarowując swojego syna pokazuje, że jest świadoma planu, jaki Bóg przygotował względem jej Syna.
Mogła nie wiedzieć na czym będzie polegał ten plan, nie znać jego szczegółów, jednak w pełni posłuszna uczyniła gest ofiarowania pierworodnego, który począł się w niej za sprawą Ducha Świętego.
Nie traktuje tego jako zniewolenia czy narzuconej decyzji, ale jest kierowana Duchem Świętym.
Widać tutaj wewnatrztrynitarną wymianę miłości,
Syn Boży posłuszny woli Ojca staje się człowiekiem, przyjmuje wszystko z wyjątkiem grzechu. Maryja przynosi Dziecię do świątyni i zdaje się mówić: „Oto Twój Syn”. Syn pozwala się całkowicie oddać Bogu Ojcu, który wcześniej wszystko mu podarował. Ojciec wszystko oddał Synowi z wyjątkiem samego aktu dawania, bo akt ten konstytuuje Jego tożsamość jako Ojca, natomiast Syn wszystko przyjmuje i w odpowiedzi oddaje siebie Ojcu.
Cała ta wymiana
dokonuje się mocą Ducha Świętego, który również prowadzi Maryję, a Ona - Matka Słowa Wcielonego jest w pełni Mu posłuszna i tym samym uczestniczy w wymianie miłości istniejącej między Osobami Trójcy Świętej. Każdy z nas jest zaproszony do tej relacji, do uczestnictwa w życiu Trójcy, choć każdy na swój sposób. Warunkiem uczestnictwa jest jednak poddanie się działaniu Ducha Świętego.
Do 1969 roku święto to nosiło nazwę „Oczyszczenie Maryi Panny” i do tej pory ma ono w naszym kraju charakter iście maryjny, często jest ono znane pod nazwą Matki Bożej Gromnicznej. Gromnice to świece, które święcimy w tym dniu w kościele. Starzec Symeon wypowiedział słowa, które Kościół wypowiada codziennie przed nadejściem nocy: „ (...) moje oczy ujrzały Twoje zbawienie, któreś przygotował wobec wszystkich narodów: Światło na oświecenie pogan (...)” (Łk 2,29-32). Świece, które święcimy w tym dniu mają nam przypominać o prawdzie, że Chrystus jest zbawieniem i światłoscią wszystkich narodów, czyli jest również naszą światłością.
Niech Chrystus - Odwieczna Światłość opromienia i rozgrzewa nas wszystkich, byśmy mogli uczestniczyć w tej Światłości oraz nieść Ją innym.
~ s. Kinga Danowska OP
Luty 25, Świadectwo
Najbezpieczniejsze miejsce
s. Nikolina OP
Dla mnie dni kolędowe były odpoczynkiem w najbezpieczniejszym miejscu. W miejscu gdzie najbliżej mnie jest żywy Bóg. Był to właśnie ten moment w roku, który jest przeznaczony na wdzięczność Bogu, za to wszystko przez co mnie przeprowadził i że On cały ten czas był ze mną.
Luty 25, Misja Zgromadzenia
Wyjątkowe połączenie
s. Gemma OP
Życie zakonne daje mi siłę i motywację do wypełniania tej misji. Relacje międzyludzkie są
dla mnie niezwykle ważne. Moje życie duchowe i codzienna więź z Bogiem stanowią fundament moich
działań i wyborów życiowych.
Modlitwa jest nieodłącznym elementem mojego dnia – to ona pozwala mi
odnaleźć pokój serca, prosić o światło Ducha Świętego w trudnych sytuacjach oraz zawierzać Bogu
zarówno moje troski, jak i sukcesy.
Kluczowe Słowa, Luty 25
Miłość inaczej
s. Joanna OP
Luty jest ważnym miesiącem dla każdej dominikanki. 20 lutego przypada 80 rocznica śmierci błogosławionej s. Juli Rodzińskiej. Myśląc o niej jestem przekonana, że jej niełatwe życie było przepełnione miłością nie tylko do Boga, ale także do drugiego człowieka.
Luty 25, Spotkanie ze Słowem
parastenai to Kyrio
s. Kinga OP
Oryginalny tekst sugeruje, że Jezus ostatecznie nie został wykupiony ale został złożony w ofierze. Świadczy o tym użyty we fragmencie zwrot parastenai to Kyrio a więc: „przedstawić sługę Panu, ucznia nauczycielowi, mistrzowi” itd.
Luty 25, Wybrać Drogę
moje przeżywanie nowicjatu
s. Marika OP
Uczę się milczeć, kiedy nie trzeba mówić i zabierać głos, kiedy nie można milczeć. Staram się robić wszystko co w mojej mocy, ale też zaakceptować to, że nie na wszystko mam wpływ. Uczę się wybaczać i przepraszać, kochać i ufać, milczeć i słuchać. Dostrzegać człowieka w potrzebie, ale też dać pomóc sobie.