Wyżej wspomniany fragment dotyczy czasów panowania króla Achaza i Ezechiasza, a Asyria osiągała szczyt swojej potęgi. Najprawdopodobniej słowa te zostały wygłoszone w kontekście oblężenia Judy przez Asyrię. W tym okresie Asyria rozszerzała się na zachód, z terenów dzisiejszego północnego Iraku w kierunku Morza Śródziemnego. Najpierw został zniszczony Aram (współczesna Syria), a następnie Królestwo Izraela, na koniec została podbita Juda. Choć miasta Judy zostały splądrowane przez Asyryjczyków to sama Jerozolima (stolica królestwa) nie została zajęta. Przez cały VIII wiek mieszkańcy Judy czuli presję, Asyria coraz bardziej zwiększała swoje ekspansje, a w związku z tym wokół było czuć coraz większy strach, lęk, niebezpieczeństwo i niepokój…. Izajasz pisze do mieszkańców Judy w czasach niepewnych, mało stabilnych, w których brak jest miejsca na politykę dialogu a na horyzoncie widać realne zagrożenie ze strony Asyrii. Najprawdopodobniej fragment ten powstał w 705 – 701 roku, w czasie najazdu króla asyryjskiego Sennacheryba na Judę. Prorok mówi, że prawdziwy pokój nie zależy od sojuszy wojskowych ani politycznych, lecz od panowania Bożej sprawiedliwości. Czym zatem jest ta Boża sprawiedliwość? Oczywiście widzimy tu aluzję do przyjścia Chrystusa czyli Mesjasza, co więcej jednak mowiąc o Bożej sprawiedliwości prorok mówi o wierności Bogu i Jego przymierzu. W oryginalnym jezyku hebrajskim w obu miejscach został użyty ten sam termin צְדָקָה oznaczający: sprawiedliwość, prawo, uczciwość, porządek zgodny z przymierzem Boga. W niektórych przekładach Biblii (w tym BT i BJ) zostały one rozróżnione, by podkreślić społeczno-prawny wymiar tego terminu, zatem w jednym półwersecie zostaje użyta sprawiedilwość, w kolejnym natomiast prawo. Pozostając jednak przy tekście oryginalnym możemy zobaczyć, że Izajasz podkreśla, że prawdziwy pokój nie jest tylko brakiem wojny ale jest to owoc życia zgodnego z Bożą wolą i z Jego prawem, żyjąc według Bożej sprawiedliwości człowiek będzie czuł się bezpieczny. Pokój jako dar od Boga nie wynika z politycznych sojuszy ale z odnowionej relacji z Bogiem. Nie wystarczy pakt pokojowy ale potrzeba życia w prawdzie i miłości. Warto zadać sobie pytanie czy nie jesteśmy czasami jak Ci mieszkańcy Judy, którzy w obliczu rosnących potęg militarnych zapominamy (co jest zresztą zrozumiałe, naturalne, ludzkie), że prawdziwy pokój jest darem Boga, On daje pokój inaczej, nie tak jak daje świat (J 14,27).