
Zdziwienie
24 września, 2024
Chcę
24 września, 2024
Zdziwienie
24 września, 2024
Chcę
24 września, 2024Kluczowe Słowa
Wdzięczność


Zaczynamy wrzesień. Dla wielu z nas jest to początek czegoś nowego: rozpoczynamy nowy rok szkolny, wkrótce zaczenie się rok akademicki...
Dla większości jest to powrót do zwyczajnych obowiązków po wakacjach. Można więc powiedzieć, że jest to dobry czas na nowy początek, na zaczęcie czegoś nowego. Może więc dasz się zaprosić do życia wdzięcznością?
Można zadać sobie jednak pytanie, co mi daje wdzięczność? W życiu doświadczamy wiele trudów, cierpień, chorób.... To fakt.
Wdzięczność nie sprawi, że one znikną. Ale może się zmienić nasze podejście do życia, zmieni się nasza relacja z Bogiem. Będziemy mogli zauważyć, jak On dba o każdy aspekt naszego życia. Często zabiegani i wrzuceni w wir codzienności możemy nie zauważyć „drobnych” Bożych prezentów. Pan Jezus w Ewangelii św. Łukasza zwraca nam uwagę, jak ważna jest wdzięczność. Otóż oczyścił On z trądu dziesięciu trędowatych. Jednak tylko jeden został uzdrowiony. Który? Ten, który zawrócił i okazał wdzięczność.

Wdzięczność jest uczuciem będącym reakcją na to, że doświadczamy dobra od innej osoby.
W Psalmie 145 znajdujemy słowa, że „dobry jest PAN dla wszystkich, okazuje miłosierdzie wszystkim swoim dziełom.” My ludzie jesteśmy przecież najdoskonalszym dziełem Boga... Czy zastanawiamy się jednak nad tym, czy i jak obdarowuje nas Bóg? Można powiedzieć, że czyni to nieustannie. Każda sekunda naszego życia jest darem. Choćby oddech. Jest to tak prozaiczna czynność, że na co dzień nawet o niej nie myślimy. A przecież to On nam na to pozwala. Wszystko więc co nas otacza, jest niesamowitym darem od Boga. Nie możemy więc powiedzieć, że nie mam za co Bogu być wdzięcznym.
Im więcej jej w naszym życiu, tym bardziej Bóg nas obdarowuje. Do takiej postawy zachęca nas św. Paweł w liście do Kolosan: „bądźcie wdzięczni. Słowo Chrystusa niech w was mieszka w [całym swym] bogactwie: z całą mądrością nauczajcie i napominajcie siebie, psalmami, hymnami, pieśniami pełnymi ducha, pod wpływem łaski śpiewając Bogu w waszych sercach.” (Kol 3; 15-16) Św. Paweł w swoim życiu wiele wycierpiał głosząc Chrystusa: był bity, kamienowany i na koniec był rozbitkiem na statku. Nie zniechęcało go to jednak. Ciągle znajdował nowe powody do wdzięczności.




